TOPR

Sokoliki po kursie część 3 – Grupa Jastrzębiej turnii i Krzyżnej skały

Zapraszamy na trzecią, ostatnią, część cyklu Sokoliki po kursie.

W części pierwszej Mateusz Jabłoński opisał: Grupę Sokolików, Zipserowej i Tępej część druga omawia Grupę Sukiennic, dziś pora na Jastrzębią, i Zamkowe Skały.

Grupa JASTRZĘBIEJ TURNI

Krzywa Turnia w jesiennej sceneri

Krzywa Turnia w jesiennej sceneri fot. wspinart

JASTRZĘBIA TURNIA

Pomyłka Sapera VI.1: długa, techniczna, wymagająca miejscami jak na swoją trudność droga, na której nie ma nudy. Czujne wspinanie od samego początku. Psychika na pewno nie będzie na niej próżnować.

Kant Jastrzębiej V+: niekiedy robiona już podczas kursów, przynajmniej na wędkę, droga warta poprowadzenia i sprawdzenia swojej techniki zarówno na kancie, jak i na płytowych fragmentach. Piękne widoki w nagrodę czekają na śmiałków, którzy pokuszą się o wyjście ponad stanowisko, na wierzchołek płyty.

foto 10 Magdalena Lubik rozwiazuje techniczne trudnosci Plyty Kurczaba

Magdalena Lubik rozwiazuje techniczne trudnosci Plyty Kurczaba

Płyta Kurczaba VI: klasyka tarciowego wspinania w Sokolikach o szóstkowych trudnościach. Można na nim sprawdzić przyczepność wspinaczkowych butów i siłę wspinaczkowej psyche.

Idealnie weryfikuje umiejętności wspinania się na nogach, co dla panelowych wspinaczy nie zawsze jest takie oczywiste!

ROGATKA

Prima Aprilis, Bo Się Pomylisz VI.1: mało popularna, nieco schowana droga, która oferuje bardzo ciekawe, często wymagające wiary wspinanie ;). Niewidoczna w paru miejscach asekuracja wyłania się w odpowiednich momentach, niejako w nagrodę. Pokonanie okapiku to nie wszystko na tej drodze, choć z dołu można odnieść inne wrażenie.

Grupa Krzyżnej Skały

ZAMKOWE SKAŁY

Szklana Pułapka VI: satysfakcjonujące wspinanie, po dość dużych chwytach, wymagające dobrego wyszukiwania zarówno chwytów, jak i ustawień. W zacięciu możliwość ucieczki z trudności (V+).

KRZYŻNA STRAŻNICA

Kto Się Boi Ten Nie Stoi VI+: prawdziwy festiwal tarciowego wspinania. Jeśli odnaleźliście przyjemność wspinania na Płycie Kurczaba, to na tej drodze odnajdziecie jej jeszcze więcej. Około 25 metrów wspinania bez wybitnych chwytów, za to po wybitnie tarciowych stopieńkach. Dla każdego konesera “rajbungów”.

foto 11 Slonce zachodzace za Krzyzna Gora i Sokolikiem obserwowane z Rudaw Janowickich_wm

Słońce zachodzące za Krzyżną Górą i Sokolikiem, obserwowane z Rudaw Janowickich


Szczegółowe przebiegi dróg oraz dokładne informacje na temat położenia poszczególnych grup skalnych i samych skał znajdziecie w przewodnikach wspinaczkowych po okolicy. Najlepszym i zarazem najnowszym wydawnictwem, które szczerze polecam jest przewodnik wspinaczkowy “Góry Sokole” Michała Kajcy wydanie 2. z 2016 roku.

Przedstawiony powyżej wybór dróg to moja subiektywna propozycja, która na pewno ustrzeże Was od przysłowiowych “malin”. Nie oznacza to jednak, że nie ma innych dróg pośród ponad tysiąca w samych Sokolikach, na które warto się wybrać i życzę wielu sposobności do ich odkrywania. Przy okazji odwiedzin Sokolików, w razie potrzeby dalszych informacji, zapraszam do konsultacji!


Mateusz “Zwierzu” Jabłoński – Instruktor Wspinaczki Skalnej PZA, instruktor wspinaczki sportowej, miłośnik i propagator wielu form wspinania, zarówno latem jak i zimą, “na panelu”, w skałach i w górach. Poza tym grotołaz, a zimą narciarz (także działający jako instruktor) realizujący się również poza trasami. Swoje pasje nieustannie rozwija w czasie wolnym mimo, że stały się one również częścią jego życia zawodowego. Szkoli wspinaczy na ściankach od 2003 roku, a w skałach od 2006 roku i obecnie udziela się na ścianach w Poznaniu i Wrocławiu (jako instruktor i routesetter) oraz w skałach Polski i Europy. Założyciel i właściciel Szkoły Wspinaczki WSPINART z siedzibą w Sokolikach (Trzcińsko).