Uzupełnienie raportu Zespołu ds. drogi GL

Na stronach PZA opublikowano uzupełnienie raportu Zespołu ds. drogi GL. Poniżej publikujemy treść „Uzupełnienia raportu zespołu ds. drogi GL”. Z oryginałem, oraz materiałami dodatkowymi można zapoznać się na stronie PZA:

Komentarz Zespołu ds. Drogi Golden Lunacy

Materiały towarzyszące

Publikujemy komplet materiałów źródłowych zgromadzonych przez uczestników wyprawy weryfikacyjnej oraz materiały topograficzne dt. drogi Golden Lunacy i dróg sąsiednich, opracowane
w wyniku konsultacji prowadzonych przez członków zespołu (J. Majer i M. Jodłowski) oraz Grzegorza Głazka z Marcinem Księżakiem, Janem Kuczerą, Dawidem Kaszlikowskim oraz Cecilią Buil. We wrześniu 2012 r. odbyły się także trzy spotkania, w trakcie których analizowano szczegóły topograficzne rejonu dróg Golden Lunacy i Hidrofilia: 17 września w Świętochłowicach (uczestnicy J. Majer, M. Jodłowski, G. Głazek, J. Kuczera, M. Księżak), 21 IX w Lądku-Zdroju (uczestnicy J. Majer, G. Głazek, C. Buil oraz Adam Pustelnik) oraz 28 IX w Warszawie (uczestnicy G. Głazek, M. Księżak, D. Kaszlikowski)

Materiały te obejmują:
1. zdjęcia i filmy autorstwa J. Kuczery (publikowane wcześniej na stronie PZA)
2. zdjęcia i filmy autorstwa A. Barszczewskiego
3. film autorstwa M. Księżaka (trzy części)
4. szczegółowe fototopo ściany (załącznik 1)
5. schemat rysunkowy drogi Golden Lunacy (załącznik 2)
6. rozrysowanie wariantów drogi w rejonie pasa dolnych okapów (załącznik 3)
7. rozrysowanie przebiegu dróg w rejonie turnicy szczytowej (załącznik 4)

Zachęcamy wszystkich do zapoznania się z całością materiałów źródłowych; zdaniem  uczestników wyprawy weryfikacyjnej do wyrobienia sobie poglądu o charakterze wspinaczki  na drodze Golden Lunacy konieczne jest obejrzenie kompletu materiałów (zdjęcia i filmy). Na szczegółowym fototopo ściany (Załącznik 1) oraz na schemacie rysunkowym  (Załącznik 2) zaznaczono przebiegi dróg Hidrofilia i Golden Lunacy (uszczegółowione i  zmienione w stosunku do oryginalnych schematów, zachowano oryginalne wyceny) oraz  warianty pokonane przez uczestników wyprawy weryfikacyjnej w lipcu 2012. Zamieszczono  także wyceny poszczególnych wyciągów zaproponowane przez zespół weryfikacyjny.  W świetle najnowszych analiz niektóre fragmenty Raportu Zespołu PZA ds. Golden Lunacy (Analiza wyników wyprawy weryfikacyjnej, s.32-34) wymagają uzupełnienia lub modyfikacji  (zob. niżej). Nie zmieniamy jednak końcowych wniosków zamieszczonych w Raporcie. Poniżej zamieszczamy ustalenia dotyczące najważniejszych fragmentów drogi Golden Lunacy:

1. Wyciąg „zapychowy”. Przed wyjazdem wyprawy weryfikacyjnej D. Kaszlikowski w rozmowie z M. Księżakiem wspominał, że prowadząc wyciąg, po wyjściu na półkę założył kość i następnie wyszedł nad nią kilka metrów. Gdy okazało się, że teren powyżej nie stwarza możliwości przejścia klasycznego, zszedł na półkę, dobił spita i założył stanowisko zjazdowe. D. Kaszlikowski nie wspomniał jednak wtedy, że na odcinku powyżej półki znajdują się, jego zdaniem, główne trudności techniczne wyciągu (wycena autorska VIII). Zespół weryfikacyjny pokonał wyciąg tylko do stanowiska ze spitem, wyceniając go na VII. Naszym zdaniem trudno uznać za prawdopodobne schodzenie terenem ósemkowym, nie możemy jednak tego wykluczyć.

2. Rejon okapów w dolnej części ściany. Zespół weryfikacyjny przeszedł pas okapów bardziej na prawo od wariantu oryginalnego (3 wyciągi, IV+, VI+, VII-/VII), omijając Uzupełnienie raportu Zespołu ds. drogi GL wyciągi wycenione przez zespół Kaszlikowski-Kubarska odpowiednio na VI, VII+, VII-. W trakcie prowadzonych analiz udało się też ustalić, że oryginalny schemat drogi Golden Lunacy w tym rejonie wymaga korekty (poprawny jest opis w notatniku E. Kubarskiej), zgadzają się jednak kolejność i długości poszczególnych wyciągów. Szczegóły przedstawiono w załaczniku 3

3. „Layback”. Zespół weryfikacyjny obniżył wycenę wyciągu z VIII+ AF na VII+

4. Górna część ściany – wyciągi 18-19. 18 wyciąg drogi Golden Lunacy (wyceniony na VI) biegnie bardziej na prawo od wariantu pokonanego przez zespół weryfikacyjny (wyciąg 17, IV). Droga Hidrofilia biegnie prawdopodobnie pomiędzy tymi wariantami. Wyciąg 19 został pokonany przez zespół weryfikacyjny dokładnie w linii drogi Golden Lunacy (prowadzący A. Barszczewski, zmiana wyceny z VII na VI+). Autorki drogi Hidrofilia przecięły ten wyciąg, przechodząc w prawo, w kierunku ścieku wodnego (wyciąg za 6b+). Szczegóły na schematach (załącznik 1 i 2).

5. Rejon poniżej pierwszego kotła śnieżnego. Zespół weryfikacyjny pokonał ten teren z prawej strony ścieku wodnego (60-metrowy wyciąg za VI+, zmienione później na VII-), a następnie obniżył się w lewo, w kierunku dna kociołka (napotkane pętle zjazdowe). Zespół Kaszlikowski-Kubarska przeszedł ten fragment ściany na lewo od ścieku wodnego, tzw. mokrymi przerysami. Odcinek ten widoczny jest w części trzeciej filmu M. Księżaka pomiędzy 6’00’’ a 6’16’’, ma długość ok. 60-65 metrów a wejście w rysę (początek wyciągu 20) widoczne jest na zdjęciu opublikowanym przez zespół 15 sierpnia 2011 (http://wspinanie.pl/serwis/201108/15-golden-lunacyodpowiedzi-zespolu.php). Autorki drogi Hidrofilia przeszły ten fragment w pobliżu ścieku wodnego, na schematach zaznaczono dwa najbardziej prawdopodobne warianty.

6. Turnica szczytowa. Autorki drogi Hidrofilia pokonały ścianę turnicy charakterystycznym systemem rys (tzw. fisuras paralelas al estilo Yosemite) wycenione na 6c+/7a). Zespół weryfikacyjny dostał się do podnóża turnicy nieco odmiennym terenem i pokonał zacięcie w środkowej części ściany (prowadzący M. Księżak, wycenione na VII). Warianty te łączą się po ok. 25-30 metrach. Zespół Kaszlikowski-Kubarska pokonał ten fragment ok. 3 metry na lewo od zacięcia (rysą wprost nad stanowiskiem, wycena VIII-). Warianty M. Księżaka i autorów Golden Lunacy łączą się po ok. 6-8 metrach. Przebieg obu wariantów widoczny jest na zdjęciach 1565 i 1565 aut. J. Kuczery. Szczegóły przedstawiono na załaczniku 4

Miłosz Jodłowski
Janusz Majer

;

You might also like More from author